Legendre Leest
Marc Legendre kiest er voor onze site een strip uit
Magasin général
Charleston
Tripp & Loisel
Casterman
‘Het kan verkeren,’ zei Bredero.
Toen deel 1 van Magasin Général verscheen werd de strip de hemel in geprezen en zeven albums later is men de reeks blijkbaar al beu. De redenen die mensen aanhalen om ‘Charleston’ neer te sabelen, zijn evenwel dezelfde als degene die destijds aangehaald werden om ‘Marie’ (het eerste deel) te prijzen. Aanvankelijk vond men het geweldig dat er in het kleine Notre-Dame-des-Lac niets gebeurde en nu vindt men dat het allemaal veel te lang duurt. En inderdaad, oorspronkelijk zou de serie drie albums tellen, dat werden er zes en nu houden de auteurs het zogezegd bij acht.
Acht albums over niets?
Gewoontegetrouw opnieuw geen grote thema’s in ‘Charleston’. We horen de roddelende dorpelingen bezig, buigen ons mee over de vraag waarom één van de houthakkers beslist om zijn (lange) baard af te scheren, we merken dat Marie (uit compassie misschien?) wat teveel aandacht heeft voor de mannen, we lachen om de fratsen van Gaëtan’s kleine beertje dat vriendschap sluit met het hondje, de poes en de gans, we volgen m’neer pastoor die met Serge paddenstoelen gaat plukken en we zien hoe het dorp zich aan het dansen zet... dat zal het zowat zijn zeker?
Geen spannende achtervolgingen, geen woeste gevechten, geen ingenieuze verhaallijn, geen diepgaand filosoferen, geen stomende seks en geen magistrale plotwendingen in Magasin Général. Van bij aanvang was het de bedoeling van Tripp en Loisel om een reeks op te zetten die dat alles zou ontberen en dat in een tijd van internet, games, facebook etc., een tijd waarin alles razendsnel gaat en voortdurend verandert. Het was een waagstuk maar Casterman gaf beide auteurs de kans om, niettegenstaande een moeizame start, hun ideeën uit te werken.
En niet zonder succes.
Het nieuws dat de serie meer dan de vooropgestelde drie delen zou mogen omvatten, werd door critici en fans op luid applaus onthaald. De lezers schenen nooit genoeg te kunnen krijgen van de characters die Tripp en Loisel zo zorgzaam voor ons tot leven brachten. De inwoners van Notre-Dame-des-Lacs werden een oom of een tante, familie die we jaarlijks graag weerzagen op een gezellig kerstfeest (de periode waarin elk nieuw album verschijnt) en van hoeveel striphelden kan men hetzelfde zeggen?
Magasin Général, een strip die traagheid hoog in het vaandel voert, groeide uit tot een fenomeen.
Terecht.
Het gaat in Magasin Général over alle kleine dingen die mensen meemaken.
De reeks zou de verstripping kunnen zijn van een aantal afleveringen van het onvolprezen Man Bijt Hond over het leven in een dorpje in Quebec zoals het ook over een dorpje in de westhoek zou kunnen gaan. Niet iedereen heeft een lief met aids, niet iedereen heeft een vreselijke jeugd gehad, niet iedereen wordt verliefd op een asielzoeker... Er zijn ook gewone mensen die niks ophefmakends meemaken maar die niettemin het gevoel hebben dat er belangrijke dingen gebeuren in hun leven.
Wie oog heeft voor die zaken vindt een schat aan thema’s in Magasin Général en zal je kunnen vertellen dat het leven in Notre-Dame-des-Lacs alles behalve rustig voortkabbelt.
We hebben het hier al eerder geschreven: smaken verschillen en beter ook.
Daarnaast heb je als lezer niet elke dag zin om een loodzwaar boek te lezen, kan ik me zo voorstellen.
Soms wil je lachen of huilen of zwijmelen of watertanden of griezelen of ...
Misschien heb je op een bepaald moment behoefte aan een simpel verhaaltje over niets bijzonders, gewoon meesterlijk verteld en prachtig in beeld gebracht?
Dan zal Magasin Général je zeker bekoren en is ‘Charleston’ het zevende deel van een buitengewoon charmante reeks die voor jou, op dat ogenblik, ongetwijfeld nog tientallen titels zou mogen tellen.
Van mij mag het nog jaren duren.
Ik ben verslaafd.